Recentste analyse en commentaar

Wat Betekent Het Om Frans Te Zijn?

door Yves Mamou  •  30 Juni 2016

  • Kritiek op de islam, meestal vanuit blanke, "extreemrechtse" Fransen, is een stellig taboe. Maar haat uiten tegen "kuffars" is tevens een algemeen probleem dat geuit wordt door vele Franse moslims die zichzelf schijnbaar vaak neerzetten als permanente "slachtoffers."

  • Omdat velen hun etnische groep bestempelen als permanente slachtoffers, vinden zij dat ze onderdeel uitmaken van een gemeenschap van slachtoffers, en uitgesloten moeten worden van individuele verantwoordelijkheid voor wat ze ook zeggen of doen.

  • Een grote groep jongeren in de buitenwijken, waarvan de meesten een Arabische of Afrikaanse afkomst hebben, lijken volledig vervreemd te zijn van het traditionele perspectief over wat het betekent om Frans te zijn in Frankrijk.

  • Velen zoals Black M of Benzema willen klaarblijkelijk niet als individuen deel uitmaken van Frankrijk, maar als leden van een groep waarvan zij claimen dat deze altijd gediscrimineerd wordt: Arabieren of moslims. In zekere zin is er een stille secessie aan de gang in Frankrijk – een etnisch-religieuze secessie.

Twee recente controversies, een omtrent de Franse rapper Black M (links) en een andere omtrent de Franse voetbalster Karim Benzema (rechts), illustreren de mate waarin een vraagstuk over de Franse identiteit een onderwerp is geworden met een publiek belang.

Er is momenteel, een "Frans Vraagstuk" gaande omtrent identiteit bij zowel de Fransen, Duitsers, en de Britten, namelijk: Wat betekent het om Frans, Duits of Brits te zijn?

Twee recente geschillen illustreren de manier waarop het vraagstuk over de Franse identiteit een onderwerp is geworden met een publiek belang.

De eerste is verbonden met de herdenking van het honderdjarig jubileum van de Slag om Verdun (in de Eerste Wereldoorlog); de tweede is verbonden met het nationale voetbalteam van Frankrijk.

Verdun in 2016 blijft een symbool voor een vervlogen tijdperk, toen Europese landen tegen elkaar streden. In Verdun zijn er meer dan 700,000 Franse en Duitse soldaten vermoord. Vandaag de dag staat Verdun voor Duitsers en Fransen als symbool voor een verzoening tussen twee staten, en een rechtvaardiging voor de opbouw van een nieuw politiek gebied, de Europese Unie.

Lees verder

Christelijke mensenrechtenactivist gevangen gezet in Turkije

door Robert Jones  •  26 Juni 2016

Assyrische mensenrechtenactivist Sawo Oshana Ide (links) is gevangen gezet in Turkije sinds februari, en wordt beschuldigd van "een lid te zijn van een gewapende organisatie". Erol Dora (rechts), een Assyrische MP van de pro-Koerdische Peoples' Democratic Party (HDP), werd toen hij probeerde om een toespraak te houden in het Turkse Parlement naar aanleiding van de dag van de Assyrische Akitu gecensureerd.

De Assyrische mensenrechtenactivist Sawo Oshana Ide, die is beschuldigd van "een lid van een gewapende organisatie" te zijn, is gevangengezet in Turkije sinds 18 februari. In de aanklacht wordt echter niet vermeld tot welke "gewapende organisatie" Sawo behoort. Volgens Sawo's advocaat, Erkan Metin "is hij abstract beschuldigd van het doen van onderzoek overeenkomstig de doelstellingen van een organisatie en het samenstellen van lijsten over munitie."

Volgens de Turkse strafwet is dit een zaak die vijf tot tien jaar gevangenisstraf kan opleveren.

Volgens Assyrië TV "bestormden de Turkse veiligheidstroepen het appartement van Sawo Oshana Ide in Midyat, Turkije. De politie nam zijn computer en andere notities mee. Daarna werden Sawo en zijn vrouw meegenomen voor ondervraging. Vandaag in de middag heeft de politie de vrouw van Sawo vrijgelaten, maar hij werd gearresteerd op beschuldiging van samenwerking met een terroristische organisatie."

Lees verder

Turkije's veroveringsverheerlijking

door Burak Bekdil  •  22 Juni 2016

  • President Recep Tayyip Erdogan en zijn collega-islamisten zijn grote bewonderaars van het idee dat het veroveren van landen die behoren tot andere beschavingen door de moslim-Turken, omdat dit in deze denkrichting deze "verovering" de verspreiding van de islam betekent.

  • In zijn verhaal zijn de moslim-Turken nooit vreemde landen binnengedrongen door de kracht van het zwaard. Wat ze deden, was gewoon de harten veroveren. Dit is niet eens grappig.

Op 4 juni richtte de Turkse President Recep Tayyip Erdogan zich tot de universiteitsstudenten, zeggende: "Net als onze (Turkse) komst in Anatolië, net als de verovering van Istanbul... weet ik dat u hetzelfde bewustzijn met u draagt... Een 'nieuw Turkije' zal op je schouders opkomen... U moet reproduceren. God [beveelt] u ten minste drie kinderen te krijgen."

Het jaar 1071 is een bijzonder jaar voor de Turkse President Recep Tayyip Erdogan -- en tevens voor zijn islamitische ideologen. Erdogan spreekt vaak over zijn "2071-doelen", een verwijzing naar zijn visie op "Grote Turkije" op de 1000e verjaardag van een strijd die voor de Turken de weg baande naar waar ze nu nog steeds wonen.

In 1071 kwamen de Seltsjoeken niet in Anatolië aan vanuit hun inheemse Centraal Aziatische steppen met bloemen in hun handen. In plaats daarvan waren zij in volledige strijduitrusting, om in een reeks van oorlogen te vechten tegen het Christelijke Byzantijnse rijk [het Oost-Romeinse], en zij vertoonden een hernieuwde islamitische ijver. De slag van Manzikert in 1071 wordt in het algemeen gezien als het moment waarop de Byzantijnen de oorlog verloren tegen de Turken: vóór het einde van die eeuw, hadden de Turken de controle over het hele Anatolische schiereiland.

Lees verder

Achter de schermen van Turkije's gedwongen huwelijk met Israël

door Burak Bekdil  •  19 Juni 2016

De Turkse President (toen de eerste Minister) Recep Tayyip Erdogan, rechts, in een ontmoeting met de Hamas-leiders, Khaled Mashaal (midden) en Ismail Haniyeh op 18 juni 2013, in Ankara, Turkije. (Bron afbeelding: Turkije premier Persdienst)

Alles wijst erop dat Turkije en Israël niet meer zo ver weg zijn om hun onrustige diplomatieke betrekkingen te normaliseren. Volgens de Turkse Minister van Buitenlandse Zaken, Mevlut Cavusoglu, bijvoorbeeld, zijn de voormalige bondgenoten "één of twee vergaderingen" verwijderd van een normalisatie.

Als echter Ankara en Jeruzalem ten slotte na zes jaren van koude oorlog elkaar weer de handen schudden, zal dat zijn omdat Turkije zich internationaal steeds meer geïsoleerd voelt, en niet omdat het een echte vriendschap voelt voor de Joodse natie.

Lees verder

Palestijnen: De Fatah-puinhoop

door Khaled Abu Toameh  •  16 Juni 2016

Één man, één stem, één keer? Hamas-leider Ismail Haniyeh (links) en leider van de Fatah, Mahmoud Abbas, (ook president van de Palestijnse Autoriteit) worden afgebeeld bij de stemming tijdens de laatste verkiezingen voor de Palestijnse wetgevende Raad, die plaatsvond in 2006.

Palestijnse Autoriteit (PA) Voorzitter Mahmoud Abbas is eens te meer geconfronteerd met een opstand - ditmaal vanuit de jonge garde in zijn regerende Fatah Factie.

Zelfs autocratie heeft zijn grenzen, en na vele jaren van de mond te zijn gesnoerd, vindt de jonge garde van Fatah zijn stem terug.

Deze vernieuwde machtsstrijd tussen de jonge en de oude garde is waarschijnlijk een positief teken. Het lijkt een signaal dat de Palestijnen nieuwe gezichten aan de macht willen zien. Echter, omdat de leden van deze factie een "verandering in wachters willen zien in het Palestijnse paleis" betekent dit niet dat zij hun houding ten opzichte van Israël hebben veranderd.

Deze jonge garde is in feite niet geïnteresseerd noch gemachtigd om het "recht op terugkeer" op te geven van de Palestijnse vluchtelingen -- of zelfs de basisstap te nemen van een erkenning van Israël als een Joodse staat.

Kortom, de acteurs kunnen veranderen, maar dezelfde show zal blijven doorgaan.

Lees verder

Tijd om UNESCO te verlaten - opnieuw

door Guy Millière  •  15 Juni 2016

  • UNESCO's giftige, frauduleuze resolutie is niet alleen vooringenomen: het is extreem ontkennend. Alle sporen van de Joodse aanwezigheid in Jeruzalem en Judea in de oudheid zijn geëlimineerd met één pennestreek.

  • UNESCO is een tak van de Verenigde Naties, en de VN is een organisatie waar democratieën in de minderheid zijn. Die zijn omgeven door een grote meerderheid van dictaturen en autoritaire regimes, doordrenkt met haat jegens het westen. Israël is vrijwel het enige land dat is aangewezen als schuldig aan het schenden van de mensenrechten door de zogenaamde Raad van de Mensenrechten, waarin in 2009 de Iraanse President Mahmoud Ahmadinejad als een held werd verwelkomd.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry sprak in het Frans tijdens een bijeenkomst van vertegenwoordigers van de UNESCO in Parijs, op 18 oktober 2015, en verzekerde hen dat "de betrokkenheid van de Verenigde Staten met deze organisatie nog nooit zo sterk is geweest als nu."

Op 11 april 2016 heeft de uitvoerende Raad van UNESCO zijn goedkeuring gehecht aan een resolutie genaamd "Bezet Palestina." De titel stelde dit onmiddellijk vast als een bevooroordeeld document. Dat is niet verwonderlijk. Alle teksten aangenomen door UNESCO betreffende het Midden-Oosten zijn bevooroordeeld.

Wie het zorgvuldig leest kan echter zien dat er weer een verdere stap is gezet.

De UNESCO-resolutie is niet alleen vooringenomen, hij is extreem ontkennend. Alle sporen van Joodse aanwezigheid in Jeruzalem en Judea uit de oudheid zijn met één pennestreek geëlimineerd. De Tempelberg wordt niet vermeld. Die heeft alleen de naam al-Aqsa moskee / Haram al-Sharif. De naam "Klaagmuur" is geplaatst tussen aanhalingstekens, om aan te geven dat het een ongeldige naam is: Al Buraq Wall wordt gebruikt, zonder aanhalingstekens. De graven van de joodse begraafplaatsen worden beschreven als "Joodse nep-graven".

Lees verder

Het sprookje van een 'postmodern' Turkije

door Burak Bekdil  •  14 Juni 2016

Murat Sahin (links) doet pogingen om te schieten op journalist Dundar (rechts gehurkt, met zijn rug naar de camera) buiten een rechtbank in Istanbul, Turkije, op 6 mei 2016. Sahin verklaarde later: "Ik was sterk geïrriteerd door zijn berichtgeving... Ik wist dat hij naar Groot-Brittannië was geweest voor een tijdje... Ik dacht dat hij een Britse spion was... Ik was van plan hem hiermee (met het schieten) een lesje te leren." (Afbeeldingsbron: RT video screenshot)

Het Westerse eufemisme voor Turkije, met zogenaamd milde "postmoderne" islamisten die in 2002 aan de macht kwamen, was vanaf het begin problematisch. De afgelopen vijf jaar heeft Turkije een "postmoderne" islamitische verdrietige begrafenis gezien -- verdrietig omdat het in werkelijkheid nooit bestond in dit universum. Het was het geesteskind van de optimisten die nipten van hun koffie in een café in Washington, of in een Londonse pub, of een Berlijns bierhuis. Nu is er alleen nog de officiële begrafenis met een lege kist: in feite was er niet iets dergelijks als een "postmodern" islamisme.

Lees verder

Heeft de Paus Europa prijsgegeven aan de islam?

door Giulio Meotti  •  13 Juni 2016

In 2006 zei paus Benedictus XVI in zijn college in Regensburg wat geen paus ooit had durven te zeggen - dat er een link is tussen geweld en de islam. Tien jaar later noemt paus Franciscus nooit degenen bij naam die verantwoordelijk zijn voor het antichristelijke geweld, en vermeldt nooit het woord "islam". (Afbeeldingsbron: Benedictus: Flickr/Catholic Church of England | Francis: Wikimedia Commons/korea.net)

In 2006 zei paus Benedictus XVI in Regensburg wat geen paus ooit had durven te zeggen - dat er een link is tussen geweld en de islam. Tien jaar later noemt paus Franciscus nooit degenen bij naam die verantwoordelijk zijn voor het antichristelijke geweld, en vermeldt nooit het woord "islam."

Door de lijst door te lopen van Paus Franciscus' apostolische reizen - Brazilië, Zuid-Korea, Albanië, Turkije, Sri Lanka, Ecuador, Cuba, Verenigde Staten, Mexico, Kenia, Oeganda, Filipijnen - zou men kunnen zeggen dat Europa niet echt bovenaan zijn agenda staat.

Lees verder

Qatar: 's werelds rijkste familie-gerunde benzinestation

door Burak Bekdil  •  9 Juni 2016

  • Veel mensen beschrijven Qatars behandeling van buitenlandse arbeiders bij de World Cup sites als "moderne slavernij". Zo'n 1200 werknemers zijn al omgekomen, en volgens waarschuwingen kan dit oplopen tot 4000 voordat het WK begint.

  • "Het feit dat duizenden moesten sterven bij het bouwen van 12 mooie stadions voor ons, heeft niets te maken met voetbal," zei William Kvist van de Deense nationale ploeg.

  • Waarom niet de "islamitische waarden" bevorderen door middel van zelfs maar een paar duizend - vergeet de honderdduizenden - Syrische vluchtelingen, in plaats van Turkije te prijzen voor de opvang van bijna drie miljoen Syrische moslimvluchtelingen, en het te prijzen voor de bevordering van de "islamitische waarden"?

De familie van een Nepalese werknemer die tijdens het werken op de plek van een voetbal stadion in Qatar overleed, bereidt zich voor om hem te begraven in Nepal. Buitenlandse arbeiders in Qatar werken in gevaarlijke omstandigheden en Nepalese arbeiders alleen al sterven in het tempo van één per twee dagen. (Afbeeldingsbron: Guardian video screenshot)

De trotse Golfstaat van Qatar beschikt over menselijke bewoning die teruggaat tot 50.000 jaar terug. Het is wellicht niet het enige land in de hele wereld met een dergelijk verhaal van indrukwekkende historische bewoning. Maar wat het uniek maakt is de vakkundig geplande behoudende-traditie met name haar aanhoudende gevoel met de niet oude, middeleeuwse geschiedenis.

Qatar is 's werelds rijkste land, of is meer een door één familie gerund benzinestation. Het beschikt over verschillende aspecten van de sharia (islamitische wetgeving), die volgens de Grondwet de hoofdbron is van de wetgeving om naar te leven. In Qatar zijn geseling en steniging de juridische vormen van straf. Afvalligheid (verlaten van de islam) is een misdaad, strafbaar met de doodstraf.

Lees verder

De heilige oorlog tegen kinderboeken in Zweden

door Judith Bergman  •  5 Juni 2016

  • Als je naar de meest extreme voorbeelden kijkt, is de drang om een cultuur te zuiveren van elementen die niet voldoen aan de meest orthodoxe vormen van politieke correctheid er eentje die klinkt als een verontrustende echo van het credo van de Taliban en ISIS, die alles vernietigen wat op hun pad komt wanneer het niet overeenkomt met hun lezing van de Koran. Als je de wens om "geen aanstoot te geven" doortrekt naar het logische gevolg van dat verlangen, dan is het een totalitaire impuls die alles dreigt te vernietigen dat niet voldoet aan haar doctrines. De cruciale vraag is: Wie krijgt de macht om te bepalen wat beledigend is en wat niet?

  • De vraag dringt zich op: hoeveel zuivering en boetedoening is er nodig om de cultuur van een compleet land politiek correct te maken?

  • "De meeste scholieren kijken uit naar schooltradities. Wanneer we dagen van carnaval en muziek hebben, is het de bedoeling dat iedereen deze dagen positief ervaart. De Zweedse vlag is niet toegestaan als onderdeel van een carnavalskostuum. [...] Positieve, opgewekte gevoelens moeten bij ieder op de voorgrond staan. [...] Schoolfoto's moeten uiteraard vrij zijn van nationale symbolen." — School in Zweden

  • Rome bedekte in januari 2016 enkele van haar klassieke naaktverbeeldingen voor een bezoek van de Iraanse president Rouhani. Wie had zich zulke vleierij een decennium geleden voor kunnen stellen?

Een van Zwedens meest populaire kinderboekenschrijvers, Jan Lööf, kreeg onlangs van zijn uitgever te horen dat hij 'Opa is een Piraat', zijn bestseller uit 1966, moest aanpassen aan politiek correcte normen door teksten en afbeeldingen te wijzigen - anders zou het boek van de markt worden gehaald.

In 1966 schreef Jan Lööf, een van Zwedens meest populaire kinderboekenschrijvers, het boek Opa is een Piraat. Een geïllustreerd kinderboeken waarin, onder andere, de kwaadaardige piraat Omar en de marskramer Abdullah een rol spelen. Het boek is sindsdien altijd een bestseller gebleven en is vertaal in het Engels, Spaans, Frans en in andere talen. Tien jaar geleden werden 100.000 edities verspreid onder het Zweedse publiek via Happy Meals van McDonald's, als onderdeel van een initiatief om lezen bij kinderen onder de aandacht te brengen.

Lees verder

Hoe terroristen en dictators de Arabische journalisten laten zwijgen

door Khaled Abu Toameh  •  31 Mei 2016

  • De trieste staat van de journalistiek in de Arabische wereld: "Als u het niet met ons eens bent, dan moet u tegen ons zijn; en dat is waarom we u de mond moeten snoeren." Een journalist die niet wil dienen als een regeringswoordvoerder en hen aan de kaak stelt, wordt bestempeld als een "verrader".

  • De sluiting van de kantoren van Al-Arabiya in de Gazastrook kreeg niet veel aandacht van de internationale gemeenschap en de mensenrechten-organisaties. Was het bureau door Israël gesloten bijvoorbeeld, dan zouden er natuurlijk internationale protesten zijn geweest, met journalisten over de hele wereld die rondschreeuwen over de Israëlische "aanval op de vrijheid voor de media".

Hamas sloot de Gaza-kantoren van Al-Arabiya in juli 2013, onder het voorwendsel dat het station "onjuist nieuws" uitzond over de situatie in de Gazastrook. (Afbeeldingsbron: JN1 video screenshot)

Vijfendertig Arabische journalisten zijn ontslagen sinds begin april als gevolg van een campagne van intimidatie en terrorisme, die tegen hen werd gevoerd door Hamas en Hezbollah.

De journalisten werkten voor de pan-Arabische televisie nieuwszender Al-Arabiya die Saoedisch eigendom is, met haar basis in Dubai Media City in de Verenigde Arabische Emiraten. De zender werd eerder door de BBC beoordeeld als top pan-Arabisch station.

Maar het leven is voor Al-Arabiya verslaggevers nooit eenvoudig geweest. Zoals de meeste Arabische journalisten die verslag doen in Arabische en islamitische landen, worden ze gedurende langere tijd geconfronteerd met bedreigingen van verschillende partijen en regeringen.

Lees verder

De verstrooide prioriteiten van het Verenigd Koninkrijk

door Douglas Murray  •  29 Mei 2016

  • Aan de ene kant zorgt islamitische terreur voor het grootste gedeelte van onze veiligheidsproblemen. Het is de nummer één reden tot zorg bij onze politie, inlichtingendiensten en alle anderen die betrokken zijn bij de nationale veiligheid. Het publiek verwacht te worden beschermd tegen zulke terreur, en verwacht dat die bescherming verzorgd wordt door dit veiligheidsapparaat.

  • Ondertussen probeert een vocale lobby van moslims en niet-moslims de suggestie in stand te houden dat deze dreiging niet is wat het is, of dat de pogingen om enige en alle inspanningen om het land te beschermen - zelfs die ene zin die door een acteur werd uitgesproken tijdens een gesimuleerde terreuraanval - een soort vreselijke misdaad van discriminatie en vooroordelen vormen.

  • Een acteur die "Allah Akbar" roept bij een terreuroefening kan aanmatigend zijn richting iemands religie. Maar als dat zo is, wat is er dan meer beledigend voor die religie: de acteur die "Allah Akbar" roept, of de ontelbare moslims die wereldwijd dezelfde zin uitspreken voordat ze échte aanvallen in de échte wereld uitvoeren?

Een screenshot uit de video van de door de politie van Manchester op 9 mei 2016 in scene gezette terreuraanval.

Soms kun je het zelfbedrog van een complete maatschappij zien in minder dan een minuut. Neem nou de ene onthullende minuut die zich deze maand in Engeland manifesteerde.

Op maandag 9 mei organiseerde de politie van Manchester een oefening waarin een terroristische aanslag in een winkelcentrum werd nagebootst, zodat de paraatheid, reactietijd en mogelijkheden van de hulpdiensten getest kon worden. Op een bepaald moment vlamde een acteur die een zelfmoordterrorist speelde door een deuropening in een druk gedeelte van het winkelcentrum, en bracht daarbij een nepbom tot ontploffing.

Lees verder

Pakistan: "Godslastering" gebruikt voor etnische zuiveringen

door Lubna Thomas Benjamin  •  28 Mei 2016

  • Na de aanval verzamelden een aantal dorpsbewoners zich en begonnen andere christenen te bedreigen en te eisen dat ze zich zouden bekeren tot de islam of anders het gebied te verlaten. Vervolgens werd er een islamitisch decreet uitgegeven, om Imran Masih, een christelijke man te overhandigen aan de lokale islamitische geestelijken, zodat hij kon levend kon worden verbrand wegens godslastering.

  • Waarom werd alleen Masih (een christen) beschuldigd van godslastering, terwijl ook Bilal (een moslim) keek naar de betreffende video?

  • De achtergebleven christenen zijn op zoek naar een alternatieve plek om te wonen. Zij worden nu geconfronteerd met haat onder het mom van een boycot. Niemand verkoopt hen voedsel of dagelijkse benodigdheden.

Links: Imran Masih's huis in het dorp van Chak-44, Pakistan. Rechts: De katholieke kerk in het dorp. (Afbeeldingen Bron: World Watch Monitor)

Het begon medio april als een normale dag in het afgelegen Pakistaanse dorp Chak-44 voor Masih en Bilal, zijn moslimvriend. Masih had aan Bilal verteld dat de vrouw op wie hij verliefd was geworden een moslim was.

Volgens berichten in de media werd Masih dringend weggeroepen en liet zijn telefoon achter bij Bilal, die blijkbaar een video tegenkwam op Masih's Facebook die naar verluidt iets tegen de islamitische profeet Mohammad bevatte. Bilals beschuldiging dat Masih die video had bekeken werd de reden om Masih te beschuldigen van godslastering.

Nu kun je vragen: wacht even, wie heeft er godslastering begaan?

Niemand zal waarschijnlijk ooit maar weten wat er op die video stond, en of Masih het zelfs maar zag. Maar zelfs als Masih het heeft gezien, was hij niet de enige: Bilal zag het ook. Echter, in een land waar de macht altijd gelijk heeft, heeft Bilal, een moslim met de steun van zijn mede-dorpsbewoners, altijd gelijk.

Lees verder

De nieuwe grootvizier van de Turkse Sultan: Wat is zijn belangrijkste doel?

door Burak Bekdil  •  26 Mei 2016

  • Ahmet Davutoglu was een typisch islamitische premier, behalve dat zelfs zijn seculiere rivalen moesten toegeven dat hij een eerlijk man is - totaal niet corrupt. Binali Yildirim, die is aangewezen als de volgende minister-president... daarover is daarentegen een ander verhaal te vertellen.

Ahmet Davutoglu (links) was een typisch islamitische premier, behalve dat zelfs zijn seculiere rivalen moeten toegegeven dat hij een eerlijk man is - totaal niet corrupt. Over Binali Yildirim, die is aangewezen als de volgende minister-president, is daarentegen een ander verhaal te vertellen.

Premier Ahmet Davutoglu was de keuze van de Turkse President en aanstaande Sultan, Recep Tayyip Erdogan, als trouwe dienaar in 2014, maar hij is teruggetreden met woorden die bitter waren, maar niet rancuneus: hij zal altijd trouw blijven aan de sultan, de partij, en de "dawa" – de islamitische politieke zaak.

Na te zijn gekozen door de Sultan als zijn eerste grootvizier, maar niet wetende dat zou hij moeten stoppen nauwelijks 20 maanden later, leest Davutoglu zijn programma van de regering voor in het Parlement op 1 september 2014:

Lees verder

Palestijnen: Bereiden ze hun mensen voor op een Staat?

door Khaled Abu Toameh  •  25 Mei 2016

De President van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas (links) en Mohamed Dahlan (rechts), een voormalige Fatah-commandant en -minister vliegen elkaar de afgelopen vijf jaar naar de keel. De twee waren eenmaal nauwe bondgenoten en hadden samengewerkt om de voormalige PA president, Yasser Arafat te ondermijnen. (Foto bronnen: US State Dept., M. Dahlan Office)

De president van de Palestijnse Autoriteit (PA), Mahmoud Abbas van de regerende Fatah Factie, wordt verondersteld zijn bevolking voor te bereiden op onafhankelijkheid. Maar hij lijkt druk te zijn met andere zaken.

Volgens bronnen in de Gazastrook ontdekten Hamas-veiligheidstroepen onlangs een plan om een aantal topambtenaren van de Fatah die daar wonen te vermoorden.

De bronnen beweerden dat de verdreven Fatah-agent Mohamed Dahlan, die in de Verenigde Arabische Emiraten woont gedurende de afgelopen vijf jaar, het brein was van het vermeende plan. Dahlans mannen in de Gazastrook waren van plan Fatah ambtenaren te vermoorden die nauw samenwerkten met zijn rivaal, Mahmoud Abbas, zo hebben de bronnen geopenbaard.

Op Dahlans hitlijst waren opgenomen Ahmed Abu Nasr, Jamal Kayed, Emad al-Agha en Mamoun Sweidan.

Lees verder