Recentste analyse en commentaar
door Uzay Bulut • 27 Juli 2026
Christenen worden gearresteerd en gevangengezet op basis van aanklachten die verband houden met kerkelijke activiteiten, zoals de doop, de communie, het samenkomen voor gebed of bijbelstudie, ook wanneer deze in het buitenland plaatsvinden. Vorige maand hebben veiligheidstroepen van het regime de Saint Peter Evangelical Church in Teheran, die in 1876 werd gebouwd (zie foto), in beslag genomen. Ze gaven de bewoners van het kerkcomplex het bevel hun huizen te verlaten, en gelovigen kregen te horen dat ze een andere kerk moesten zoeken. (Bron afbeelding: Herbert Karim Masihi/Wikimedia Commons)
Een nieuw jaarverslag uit 2026, getiteld "Scapegoats: Rights Violations Against Christians in Iran" (Zondebokken: schendingen van de rechten van christenen in Iran), gepubliceerd door Article18 in samenwerking met Open Doors, Christian Solidarity Worldwide en Middle East Concern, werpt een alarmerend licht op de vervolging van christenen in Iran. Volgens het rapport zijn in 2025 ten minste 21 christenen veroordeeld tot vrijheidsstraffen in verband met hun vermeende betrokkenheid bij de verspreiding van bijbels in Iran, naast andere vormen van bestraffing, zoals boetes, verbanning en sociale uitsluiting.
Lees verder
door Khaled Abu Toameh • 26 Juli 2026
De afgelopen week heeft het Iraanse regime eens te meer aangetoond dat zijn ambities veel verder reiken dan alleen de vernietiging van Israël. Teheran heeft een ongekende campagne van raket- en drone-aanvallen gelanceerd tegen verschillende Arabische staten, gericht op kritieke infrastructuur, schepen, luchthavens, olie-installaties, elektriciteitscentrales, ontziltingsinstallaties, havens en zelfs woonwijken. Afbeelding: Vlammen en rook van een Iraanse drone-aanval naast de internationale luchthaven van Dubai op 16 maart 2026. (Foto door AFP via Getty Images)
Decennialang hebben de regeringen van veel Arabische staten de agressie van Iran voornamelijk bekeken door de bril van het conflict met Israël. Die illusie is nu aan diggelen geslagen. De afgelopen week heeft het Iraanse regime opnieuw aangetoond dat zijn ambities veel verder reiken dan alleen de vernietiging van Israël. Teheran heeft een ongekende campagne van raket- en drone-aanvallen gelanceerd tegen verschillende Arabische staten, gericht op kritieke infrastructuur, schepen, luchthavens, olie-installaties, elektriciteitscentrales, ontziltingsinstallaties, havens en zelfs woonwijken. Deze aanvallen zouden elke twijfel moeten wegnemen: de oorlog van Iran is niet alleen gericht tegen Israël. Het is een oorlog tegen het hele Midden-Oosten en, uiteindelijk, tegen de Verenigde Staten en het Westen.
Lees verder
door Khaled Abu Toameh • 21 Juli 2026
De vraag is niet of Palestijnen moeten stemmen. De vraag is of de voorwaarden voor vrije en zinvolle verkiezingen aanwezig zijn. Zolang Hamas een gewapende terroristische groepering blijft met aanzienlijke steun onder de bevolking, en zolang Fatah het Palestijnse politieke leven blijft monopoliseren, zullen verkiezingen de huidige crisis eerder in stand houden dan oplossen. Het Palestijnse parlement, bekend als de Palestijnse Wetgevende Raad (PLC), is in feite buiten werking sinds Hamas in 2007 met geweld de macht in de Gazastrook greep, en Abbas het in 2018 formeel ontbond. Afbeelding: Het PLC-gebouw in Ramallah op 28 januari 2006, drie dagen na de laatste verkiezingen. (Foto door Zharan Hammad/Getty Images)
Mahmoud Abbas, president van de Palestijnse Autoriteit, heeft opnieuw parlements- en presidentsverkiezingen aangekondigd en presenteert deze stap als een teken van democratische vernieuwing. Volgens een op 9 juli uitgevaardigd presidentieel decreet zijn de parlementsverkiezingen gepland voor 28 november 2026, terwijl de presidentsverkiezingen in het eerste kwartaal van 2027 zullen volgen. Het decreet roept de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, in de Gazastrook en in Jeruzalem op om deel te nemen aan "vrije en rechtstreekse" verkiezingen die gericht zijn op het versterken van de democratie. Westerse regeringen en donoren zullen de aankondiging ongetwijfeld verwelkomen als een teken dat Abbas eindelijk gehoor geeft aan de al lang bestaande roep om hervormingen. Dat zouden ze echter niet moeten doen.
Lees verder
door Khaled Abu Toameh • 20 Juli 2026
De regering-Trump begaat een grote fout door onderhandelingen aan te gaan met zowel Hamas als Iran. Volgens Israëlische berichten heeft Aryeh Lightstone, adviseur van de regering-Trump, onlangs een ontmoeting gehad met de hoge Hamas-functionaris Khalil al-Hayya, in het kader van besprekingen die erop gericht zijn Hamas te overtuigen om te ontwapenen. Bij eerdere directe ontmoetingen zou de Amerikaanse gezant Steve Witkoff betrokken zijn geweest. Afbeelding: Al-Hayya ontmoet de overleden Iraanse Opperste Leider ayatollah Ali Khamenei in Teheran op 8 februari 2025. (Bron afbeelding: Bureau van de Iraanse Opperste Leider)
De regering-Trump begaat een grote fout door onderhandelingen te voeren met Hamas — en ook met Iran. In plaats van de door Iran gesteunde terroristische groepering en haar sponsors te verzwakken, legitimeren deze onderhandelingen hen als politieke actoren en versterken ze, wat Hamas betreft, alleen maar hun positie onder de Palestijnen; en wat de Iraanse leiders betreft, onder landen die wellicht hadden gehoopt toenadering tot het Westen te zoeken. Berichten dat hoge Amerikaanse functionarissen directe ontmoetingen hebben gehad met vertegenwoordigers van Hamas komen op een verontrustend moment. De berichten kwamen naar buiten slechts enkele dagen nadat Hamas op 26 juni met succes een anti-Hamas opstand' in de Gazastrook had neergeslagen, waarmee de terroristische groepering aantoonde dat zij nog steeds stevig aan de macht is en niet van plan is de macht af te staan.
Lees verder
door Khaled Abu Toameh • 16 Juli 2026
De Turkse president Recep Tayyip Erdogan en zijn regering behoren tot de trouwste aanhangers en beschermers van Hamas en hebben jarenlang Hamas verdedigd, gelegitimeerd, aan Hamas gerelateerde activiteiten gefinancierd en de organisatie diplomatieke en politieke dekking geboden. Waarom zou iemand serieus geloven dat zij nu zullen helpen bij het ontmantelen van juist die organisatie die zij zelf hebben gekoesterd? Afbeelding: Erdogan (rechts) verwelkomt Hamas-leiders Khaled Mashaal (midden) en wijlen Ismail Haniyeh in Ankara op 18 juni 2013. (Foto door Yasin Bulbul/AFP via Getty Images)
Terwijl de regering-Trump ernaar streeft de Gazastrook te stabiliseren via haar "Board of Peace"-initiatief, springt één deelnemer eruit als bijzonder ongeschikt voor de rol van bemiddelaar: Turkije. De betrokkenheid van Turkije bij welke poging dan ook om Hamas te ontwapenen of vrede in het Midden-Oosten te bevorderen, zou lachwekkend zijn als er niet zoveel op het spel stond. Jarenlang hebben de Turkse president Recep Tayyip Erdogan en zijn regering gefungeerd als enkele van de trouwste aanhangers en beschermers van Hamas. Terwijl westerse functionarissen Turkije blijven beschouwen als een waardevolle NAVO-bondgenoot en potentiële regionale vredestichter, heeft Hamas het Turkse grondgebied omgevormd tot een van zijn belangrijkste operationele bases in het buitenland. Het bewijs is overweldigend.
Lees verder
door Guy Millière • 14 Juli 2026
De haat tegen Israël en joden, die door de Koran en de hadith als doctrine wordt opgelegd, is diep geworteld in de moslimgemeenschappen in West-Europa en wordt door een groot deel van de niet-moslimsamenleving daar geaccepteerd. Bijna alle antisemitische daden in Groot-Brittannië worden gepleegd door geradicaliseerde moslims, maar het is een probleem geworden om dat openlijk te zeggen. Britten die vraagtekens zetten bij het antisemitisme van moslims worden beschuldigd van het "aanwakkeren van raciale of religieuze haat". Afgebeeld: Een demonstratie ter ondersteuning van het Iraanse regime in zijn oorlog tegen Israël en de VS, in het centrum van Londen op 15 maart 2026. (Foto door Justin Tallis/AFP via Getty Images)
Londen. Zondag 10 mei. Voor de residentie van de premier wordt een protest tegen het toenemende antisemitisme georganiseerd. Er zijn ongeveer 20.000 mensen aanwezig, voornamelijk joden. Minister van Werk en Pensioenen Pat McFadden, die hen toesprak, werd uitgejouwd en uitgefloten. "Ik voel jullie pijn," zei hij tegen de menigte. Het antwoord was: "Daden, geen woorden meer." Toen de Britse premier Keir Starmer, enkele dagen voor het protest, een bezoek bracht aan Golders Green, een overwegend joodse wijk in Londen waar op 29 april twee joden waren neergestoken, werd hij begroet met kreten van "Keir Starmer, Jew Harmer."
Lees verder
door Robert Williams • 1 Juli 2026
Israël kan niet toestaan dat zijn handen worden gebonden terwijl Hezbollah zijn aanvallen voortzet. Het is cruciaal om Libanon los te koppelen van elke overeenkomst tussen de VS en Iran. Het is duidelijk een aparte kwestie. Afgebeeld: Een huis in Moreshet, Israël, dat op 22 september 2024 rechtstreeks werd geraakt door een raket die door Hezbollah vanuit Libanon was afgevuurd. (Foto door Amir Levy/Getty Images)
De afgelopen twee jaar is er een gestage stroom van wereldleiders naar Israël gekomen om de enige democratie in het Midden-Oosten over te halen en onder druk te zetten om te stoppen met zijn zelfverdediging tegen de handlangers van Iran in Gaza – Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad – die de bloedbaden van 7 oktober hebben gepleegd en meer dan 10.000 raketten op Israël hebben afgevuurd in een poging tot massamoord. Laten we hopen dat met de nieuwe "Iran-deal" van de Amerikaanse president Donald J. Trump een einde komt aan dit misbruik. Het is te hopen dat het nog steeds mogelijk zal zijn om Libanon te bevrijden van Hezbollah.
Lees verder
door Ahmed Charai • 21 Juni 2026
Iran mag geen kernwapen verwerven – niet binnen dit kader, niet na zestig dagen, niet over vijf jaar, niet door middel van dubbelzinnigheid, uitstel, verhulling of de geleidelijke normalisering van schendingen. Afbeelding: De Iraanse president Masoud Pezeshkian kijkt toe terwijl een 'Qasem Soleimani'-raket wordt getoond tijdens een militaire parade in Teheran, op 21 september 2024. (Foto door Atta Kenare/AFP via Getty Images)
Iran mag geen kernwapen verwerven – niet binnen dit kader, niet na zestig dagen, niet over vijf jaar, niet door middel van dubbelzinnigheid, uitstel, verhulling of de geleidelijke normalisering van schendingen. Afbeelding: De Iraanse president Masoud Pezeshkian kijkt toe terwijl een 'Qasem Soleimani'-raket wordt getoond tijdens een militaire parade in Teheran, op 21 september 2024. (Foto door Atta Kenare/AFP via Getty Images) Op zijn tachtigste verjaardag kondigde president Donald Trump aan wat velen in Washington, Jeruzalem, Abu Dhabi, Manama en daarbuiten hadden willen horen: de Verenigde Staten en de Islamitische Republiek Iran hadden een akkoord bereikt dat tot doel had een einde te maken aan een gevaarlijke oorlog, de Straat van Hormuz weer open te stellen en een nieuwe onderhandelingsronde over het Iraanse nucleaire programma te starten. Dit is goed nieuws. Het moet worden toegejuicht. Maar het mag niet worden geromantiseerd.
Lees verder
door Khaled Abu Toameh • 16 Juni 2026
7 oktober 2023 was niet het einde van de oorlog die door het Iraanse regime en zijn terreurproxies werd gevoerd. In hun ogen was het slechts het begin. Afbeelding: Een reclamebord op het Enghelab-plein in Teheran met portretten van gedode terroristen (van links naar rechts): Hamas-leider Ismail Haniyeh, hoofd van de uitvoerende raad van Hezbollah Hashem Safieddine, commandant van de Quds-strijdkrachten van de IRGC Qasem Soleimani, Hezbollah-leider Hassan Nasrallah en Hamas-leider Yahya Sinwar, op 22 januari 2025. (Foto door Atta Kenare/AFP via Getty Images)
Documenten die door de Israëlische strijdkrachten (IDF) in de Gazastrook in beslag zijn genomen, zouden eindelijk een einde moeten maken aan een van de gevaarlijkste illusies: de overtuiging dat Hamas, Hezbollah en het Iraanse regime op de een of andere manier kunnen worden overgehaald om hun jihad (heilige oorlog) te staken en het bestaan van Israël te accepteren. Op de ochtend van 7 oktober 2023, toen de door Hamas geleide invasie van Israël plaatsvond, stuurden drie hoge leiders van de terroristische groepering – Yahya Sinwar, Mohammed Deif en Marwan Issa – een bericht naar Hassan Nasrallah, secretaris-generaal van Hezbollah, waarin zij om steun vroegen voor de aanval die was begonnen.
Lees verder
door Wim Kortenoeven • 14 Juni 2026
De Nederlandse regeringscoalitie onder premier Rob Jetten loopt voorop bij de EU in Brussel om de Joodse staat te straffen voor de schijnbare misdaad van Joods overleven en heeft het voortouw genomen bij het doorvoeren van sancties tegen Israël. De pro-Israëlpartijen – de PVV van Geert Wilders, BBB, JA21, de ChristenUnie en de christelijk-zionistische SGP – werden opzettelijk uitgesloten van de regeringscoalitie. De minderheidsregering van Jetten regeert daarom met parlementaire levensondersteuning van juist die partijen die Israël verachten. Afgebeeld: Wilders spreekt de Tweede Kamer toe in Den Haag op 3 juli 2024. (Foto door Robin van Lonkhuijsen/ANP//AFP via Getty Images)
De afglijding van de Nederlandse regering naar openlijke vijandigheid jegens Israël is recentelijk verder versneld onder de minderheidscoalitie van Rob Jetten, die op 23 februari 2026 werd beëdigd. Wat ooit bekend stond als het "Land van Anne Frank", een natie die had geleerd van haar eigen rol in de Holocaust[1], die van 1967 tot 1990 trouw de belangen van Israël en de joden in de Sovjet-Unie vertegenwoordigde, en tijdens de Jom Kipoeroorlog van 1973 stilletjes cruciale militaire hulp leverde[2], neemt nu het voortouw bij de EU in Brussel om de joodse staat te straffen voor de schijnbare misdaad van joods overleven en soevereiniteit in het joodse thuisland. Dit is geen beleid. Dit is pathologie.
Lees verder
door Robert Williams • 12 Juni 2026
No-go zones worden volgens het rapport vooral gekenmerkt door hoge criminaliteitscijfers, geweld en rekrutering voor terrorisme. Gezien de enorme omvang van het probleem moesten de auteurs van het rapport hun focus beperken tot "zeven EU-landen waar no-go zones het meest worden gemeld: Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje, België, Zweden en Nederland." Afbeelding: Een vuilniscontainer brandt op straat tijdens rellen in Villeneuve-la-Garenne, in de noordelijke buitenwijken van Parijs, op 21 april 2020. (Foto door Geoffroy van der Hasselt/AFP via Getty Images)
Eind maart publiceerde de Fractie van Europese Conservatieven en Hervormers, een centrumrechtse fractie in het Europees Parlement, een rapport over no-go zones in Europa getiteld "Immigratie, islamisering en de opkomst van parallelle samenlevingen: focus op stedelijke gebieden waar islamisten zich hebben verschanst en de staat zich heeft teruggetrokken," geschreven door New Direction – Stichting voor Europees Conservatisme Jarenlang werd het bestaan van no-go zones in Europese steden publiekelijk ontkend door de heersende elites en hun woordvoerders in de mainstream media. Als iemand de kwestie aan de orde stelde, zoals de Amerikaanse president Donald Trump deed in december 2015, toen hij sprak over no-go zones in Londen en Parijs, of hier bij het Gatestone Institute, werd men daarvoor bespot en belachelijk gemaakt: (hier en hier). Ondertussen nam het probleem exponentieel toe. Volgens het rapport:
Lees verder
door Khaled Abu Toameh • 29 Mei 2026
Er kan geen "goede" deal zijn met een jihadistisch regime dat openlijk terrorisme in het Midden-Oosten steunt, zijn eigen volk mishandelt, oproept tot de vernietiging van Israël en blijft roepen "Dood aan Amerika." Afgebeeld: de toenmalige "Opperste Leider" van Iran, ayatollah Ali Khamenei, houdt een toespraak op 1 november 2023, uitgezonden op het Iraanse Kanaal 1. (Bron afbeelding: MEMRI)
Opnieuw lijkt de VS bereid om te onderhandelen over een nieuwe overeenkomst met Iran, in de hoop de nucleaire ambities van Teheran te beperken en de spanningen in het Midden-Oosten te verminderen. De onderhandelingen zijn een gevaarlijke illusie, gebaseerd op de valse veronderstelling dat compromissen, sanctieverlichting en betrokkenheid de enige weg zijn naar regionale stabiliteit. Er kan geen "goede" deal zijn met een jihadistisch regime dat openlijk terrorisme in het Midden-Oosten ondersteunt, de eigen bevolking mishandelt, oproept tot de vernietiging van Israël en blijft scanderen "Dood aan Amerika." De Amerikaanse minister van Binnenlandse Zaken Doug Burgum noemde deze week de huidige leiders van de Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) "terroristen met een olieveld." Een akkoord zal hen niet gematigder maken. Het zal hen juist aanmoedigen.
Lees verder
door Nils A. Haug • 27 Mei 2026
"Leiderschap in tijden van crisis," zo wordt gezegd, "wordt niet afgemeten aan de afwezigheid van risico, maar aan de bereidheid om het te aanvaarden." Door risico's te vermijden, zijn de laffe leiders van West-Europa – die zich verkopen aan een steeds vijandiger wordend extremistisch moslimkiezerscorps waarvan zij voor hun politieke ambt steeds afhankelijker worden – een schande voor hun naties. Afgebeeld: de Franse president Emmanuel Macron, de Duitse bondskanselier Friedrich Merz en de Britse premier Keir Starmer op de veiligheidsconferentie in München op 13 februari 2026. (Foto door Kay Nietfeld-Pool/Getty Images)
De strijdlijnen voor het behoud van de westerse beschaving waren al lang voor de moord op de Nederlandse filmmaker Theo van Gogh in 2004 getrokken. Het dubbelzinnige gedrag van veel Europese leiders is eindeloos voor iedereen te zien geweest. Nu zijn zowel de VS als Israël – in hun streven om de onvermoeibare vijanden van het Westen te stoppen en de vrije handel, de democratie en de militaire afschrikking tegen deze roofdieren te handhaven – mogelijk gedwarsboomd. Door wie? Door niemand minder dan hun "bondgenoten": België, Frankrijk, Spanje, Italië, Nederland, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk.
Lees verder
door Khaled Abu Toameh • 24 Mei 2026
Turkije, een NAVO-lidstaat, is uitgegroeid tot een primair operationeel, logistiek en financieel knooppunt voor de wereldwijde terreurinfrastructuur van Hamas. Zowel ideologisch als militair en financieel heeft de Turkse president Recep Tayyip Erdogan de leiders van Hamas openlijk omarmd. Afbeelding: Erdogan (rechts) eert de overleden Hamas-leider Ismail Haniyeh in het parlement in Ankara op 3 januari 2012. (Foto door Adem Altan/AFP via Getty Images)
Al jaren speelt de Turkse president Recep Tayyip Erdogan een dubbel spel: hij presenteert zichzelf aan het Westen als een regionale bemiddelaar en verantwoordelijke NAVO-bondgenoot, terwijl hij tegelijkertijd Turkije omvormt tot een toevluchtsoord voor Hamas-terroristen buiten de Gazastrook. Nieuwe onthullingen uit Israëlische veiligheidsonderzoeken hebben elke illusie de grond in geboord dat de relatie van Turkije met Hamas beperkt blijft tot "politieke steun" of "diplomatieke betrokkenheid". Het bewijs wijst steeds meer op een veel alarmerender situatie: Turkije is een primair operationeel, logistiek en financieel knooppunt geworden voor de wereldwijde terreurinfrastructuur van Hamas. Landen die terrorisme mogelijk maken, kunnen niet tegelijkertijd worden behandeld als onmisbare partners in de strijd tegen het terrorisme.
Lees verder
door Robert Williams • 7 Mei 2026
In zogenaamde democratieën betekent dit nieuwste "voordeel" voor uw volk – het "democratisch" hardhandig optreden tegen afwijkende meningen – dat technologie in plaats van vuurkracht wordt gebruikt om de vrijheid van meningsuiting te onderdrukken. (Bron afbeeldingen: iStock)
De regerende elites in Europa, in wat steeds meer lijkt op een race naar de bodem van de EUSSR (Europese Unie van Socialistische Sovjetrepublieken), worden steeds impopulairder. De afkeuring-cijfers schieten omhoog. In Frankrijk keurt 77% van het publiek president Emmanuel Macron af. In Groot-Brittannië keurt 68% premier Keir Starmer af. In Duitsland keurt 64% bondskanselier Friedrich Merz af, en in Spanje heeft 61% genoeg van premier Pedro Sanchez. In delen van Europa, zoals Duitsland en Frankrijk, worden allerlei pseudo-juridische capriolen uitgehaald om politieke tegenstanders te verhinderen zich kandidaat te stellen voor hoge ambten (zoals hier en hier).
Lees verder
|