In een poging om de Verenigde Staten en de rest van de internationale gemeenschap ervan te overtuigen dat de Palestijnen streven naar een democratische staat "gebaseerd op de rechtsstaat en menselijke waardigheid", heeft het leiderschap van de Palestijnse Autoriteit vorige week een ontwerp gepubliceerd van de tijdelijke "grondwet" van de Palestijnen.
Uit de 162 artikelen tellende ontwerpgrondwet blijkt echter dat, als en wanneer de Palestijnen een eigen staat krijgen, deze in feite niet zal verschillen van de twee ministaatjes die zij de afgelopen twintig jaar hebben gehad: het Hamas-regime in de Gazastrook en de Palestijnse Autoriteit (PA) op de Westelijke Jordaanoever.
Beide Palestijnse regimes hebben hun volk jammerlijk in de steek gelaten, voornamelijk door hen internationale hulp, democratie, kansen, vrije verkiezingen en vrijheid van meningsuiting te ontzeggen.
Opvallend is dat de nieuwe "grondwet" de al lang bestaande en bekende standpunten en het beleid van de PA en Hamas herhaalt en bevestigt, met name ten aanzien van Israël en de joden. Deze omvatten het "recht op terugkeer" voor Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen naar hun vroegere, meestal niet meer bestaande huizen in Israël, de voortzetting van de uitkeringen aan Palestijnse terroristen – een programma dat ook bekend staat als "Pay-for-Slay" – en de voortdurende ontkenning van de verreikende geschiedenis en religieuze wortels van de joden in Jeruzalem.
Artikel 12 van de "grondwet" onderschrijft het "recht op terugkeer" – wat betekent dat Israël overspoeld wordt met miljoenen Palestijnen, zodat Joden een minderheid worden in hun eigen land en Israël ophoudt te bestaan als Joodse staat:
"De staat Palestina streeft naar de eenheid van het land en het volk in het thuisland en de diaspora en zet zich in voor het bereiken van onafhankelijkheid, het beëindigen van de bezetting en het waarborgen van het recht op terugkeer voor vluchtelingen in overeenstemming met internationale legitimiteitsresoluties."
De nieuwe "grondwet" zegt in feite dat de Palestijnen hun eigen staat willen, maar dat ze ook miljoenen van hun eigen mensen naar het soevereine grondgebied van de buurstaat willen verhuizen. De boodschap is nog steeds: "Mijn knikkers zijn van mij en jouw knikkers zijn van mij."
Artikel 3, getiteld "Jeruzalem, religieuze aard, historische identiteit", steltdat de stad de eeuwige hoofdstad van de staat is en dat religies en hun heiligdommen daar worden beschermd:
"Jeruzalem is de hoofdstad van de staat Palestina en het politieke, spirituele, culturele en educatieve centrum, evenals het nationale symbool. De [Palestijnse] staat zet zich in voor het behoud van het religieuze karakter en de bescherming van de islamitische en christelijke heiligdommen, evenals de juridische, politieke en historische status."
Merkt u dat er iets ontbreekt?
De Palestijnse "grondwet" negeert op woeste wijze het jodendom en zijn band met Jeruzalem. In de ogen van de Palestijnen hebben alleen de islam en het christendom heilige plaatsen in Jeruzalem. Dit zou geen verrassing moeten zijn voor wie bekend is met wat de Palestijnen al vele jaren ten onrechte beweren, namelijk dat de Westelijke Muur – een keermuur, het enige dat overbleef van de Tweede Tempel die in 70 n.Chr. door het Romeinse Rijk werd verwoest – niet heilig is voor joden omdat het gewoon een muur is van de aangrenzende Al-Aqsa-moskee (gebouwd in 1035 n.Chr.).
Door de joodse banden met Jeruzalem weg te laten, zeggen de Palestijnen dat er in een toekomstige Palestijnse staat geen joden zullen zijn.
Deze dichtgeslagen deur zou voor niemand een verrassing moeten zijn: honderdduizenden joden die vroeger in Arabische landen woonden, waaronder Irak, Syrië, Egypte en Libië, werden lang geleden onderworpen aan etnische zuiveringen en verdrijving om wraak te nemen voor de oprichting van Israël.
Het is vermeldenswaard dat terwijl de Palestijnen de joodse banden met het land niet erkennen en een jodenvrije staat willen, er meer dan twee miljoen moslim-Arabieren vreedzaam en veilig in Israël wonen als volwaardige burgers met gelijke rechten.
Bovendien wijst de nieuwe "grondwet" de islam aan als de officiële godsdienst van een Palestijnse staat, met de sharia als "primaire bron voor wetgeving", terwijl het christendom ook wordt beschermd als een speciale status. Er wordt nog steeds geen melding gemaakt van het jodendom of de bescherming van de rechten van zijn aanhangers. Voor de Palestijnen bestaan de joden gewoonweg niet.
Nog een verontrustend stukje informatie uit de grondwet van de Palestijnen: het "Pay-for Slay"-programma, dat Palestijnse terroristen en hun families beloont op basis van het aantal joden dat ze hebben vermoord en de tijd die ze in Israëlische gevangenissen hebben doorgebracht, zal worden voortgezet. Deze bepaling houdt in dat het levensonderhoud van elke Palestijn die een Jood vermoordt of verwondt, wordt beschermd door de Palestijnse grondwet, die hem of haar en het gezin een toelage van maximaal 3.000 dollar per maand garandeert – in een regio waar het gemiddelde salaris ongeveer 1.000 dollar per maand bedraagt.
Dit is wat artikel 24, getiteld "Families van martelaren, slachtoffers van genocide", zegt:
"De staat Palestina en de relevante nationale instellingen zetten zich in om bescherming en zorg te bieden aan de families van martelaren en gewonden en gevangenen en degenen die zijn vrijgelaten uit de bezettingsgevangenissen en de slachtoffers van genocide, en om de daders van deze misdaden voor de rechter te brengen."
Artikel 44, getiteld "Martelaren, gewonden, gevangenen", stelt:
"De wet regelt de verstrekking van uitgebreide zorg aan de families van martelaren, gewonden en gevangenen, en aan degenen die zijn vrijgelaten, ter behoud van hun nationale waardigheid en hun humanitaire en levensbehoeften."
Ten eerste is dit in tegenspraak met de beweringen dat het Palestijnse leiderschap had besloten om een einde te maken aan zijn "Pay-for-Slay"-programma. Het programma is nooit stopgezet. De enige verandering was de manier waarop de betalingen in de begroting van de Palestijnse Autoriteit worden geboekt. In plaats van de ontvangers als gevangenen of "martelaren" te vermelden, hebben ze de terroristen (inclusief die van Hamas) opnieuw bestempeld als ambtenaren, veiligheidspersoneel en gepensioneerden, zodat ze kunnen blijven profiteren van de "Pay-for-Slay"-financiering als een wettelijk recht (dat binnenkort een "grondwettelijk recht" zal worden genoemd).
Tot slot nog een stukje informatie voor de "pro-Palestijnse" en LGBTQ+-gemeenschap wereldwijd: in een toekomstige Palestijnse staat hebben leden van de LGBTQ+-gemeenschap volgens de ontwerp-"grondwet" geen rechten. Artikel 59 bepaalt dat het huwelijk uitsluitend tussen een man en een vrouw kan worden gesloten. Dit artikel betekent dat leden van deze gemeenschap in een Palestijnse staat blijvend van daken zullen worden gegooid, geslagen en uit hun steden en dorpen verdreven.
De nieuwe Palestijnse "grondwet" laat zien waarom het idee om nog een islamitisch land aan de grens van Israël te stichten zowel gevaarlijk als misleidend is. Deze "grondwet" laat zien dat de Palestijnen nog steeds niet hebben geaccepteerd dat Israël het recht heeft om te bestaan, nog steeds niet hebben afgezien van hun droom om Israël te vernietigen en nog steeds even vastbesloten zijn om terroristen aan te moedigen meer Joden te vermoorden.
Bassam Tawil is een moslim-Arabier die in het Midden-Oosten woont.
© 2026 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.
Sorry, something went wrong while checking your text. Restarting your browser might solve this. (0)